De les

Hout - Vuur - Aarde - Metaal - Water 

Iedere les staat er één element centraal.
De 5 elementen of beter gezegd de 5 fasen vormen samen een cirkel; de continuïteit van al het leven.
Zonder begin of einde is de cirkel tijdloos; gevormd door 5 stadia van groei naar verval en weer naar groei.
Deze leer vormt de basis van de Traditionele Chinese geneeskunde (acupunctuur) en het Taoïstische wereldbeeld. 

Naast een wisselend thema (zie agenda) komen onderstaande oefengebieden steeds terug:

Aardeles

Gronding en evenwicht Hoe stevig sta ik, wat is de balans tussen denken en voelen?

Metaalles

Adem en ruimte Kan ik ruimte geven en vrijlaten wat niet (meer) nodig is?

Waterles

Ontspanning en overgave Kan ik accepteren en me overgeven aan wat er nu is? 

Houtles

Groei en flexibiliteit Weerstand ervaren als grens of uitnodiging tot groei?

Vuurles

Open je hart Waar wordt ik blij en warm van?

Hoe ziet een FlowYoga les er uit? 

We beginnen met een korte inleiding over het thema van de les.
De 'groet' brengt ons dan helemaal in het hier en nu en daar blijven we in een kort stil zijn.
Dan volgen er aandachtsoefeningen om de meridianen te openen.

De staande warming-up bestaat uit zachte, vloeiende, dynamische, en/of krachtige bewegingen die er voor zorgen dat de energie vrij gaat stromen.
Verbonden aan het thema volgt er dan een dynamische Yoga-serie, vloeiende Qigong, klassieke asana’s en/of ademoefeningen.

FlowYoga onderzoekt op een ‘mindfull’ manier hoe beweging en aandacht voor je werken.
De les eindigt met een geleide, diepe ontspanning/meditatie.
Uniek aan FlowYoga is de zorgvuldig uitgekozen, ondersteunende muziek die je helpt om in "flow" zijn.

Flow
In “Flow” zijn is meegaan met wat er is; ervaren hoe je mee kunt gaan in de stroom van 'zijn'.
Uitgangspunt is de universele natuurwet dat alles voortdurend in beweging is.
 

Flowyoga staat voor kwaliteit, persoonlijke aandacht en een creatieve, inspirerende invulling van de yogaruimte.

 

"Het enige dat constant blijft is dat alles verandert"- TAO

 

“Er was eens een rivier, die vanuit zijn bron in de bergen door allerlei landschappen stroomde, tot hij uiteindelijk het zand van de woestijn bereikte. 
Hij had al vele hindernissen gepasseerd en probeerde ook nu de woestijn te doorkruisen. 
Maar hij merkte dat zijn water wegzakte in het zand, hoe snel hij ook stroomde.

Toch was de rivier ervan overtuigd dat het zijn bestemming was om aan de andere kant van de woestijn te komen; daar was de oceaan. 
Maar er leek geen weg te zijn. Het zand slorpte gulzig al het water op……

Toen hoorde de rivier een stem stem uit het zand: 
‘Zoals de wind de woestijn kan oversteken, zo kan de rivier dat ook.’ 
Dit kon de rivier niet geloven.
De wind kan vliegen en zo de woestijn oversteken.
Maar een rivier kan alleen maar stromen.

De stem uit het zand zei:
‘Je kunt je door de wind laten opnemen, die draagt je over de woestijn ….
naar je bestemming.’

Dit idee kon de rivier niet aanvaarden. 
Zich laten opnemen door de wind en zich laten dragen?! 
Een rivier vliegt toch niet!!! Een rivier stroomt!
Hij was bang zijn persoonlijkheid te verliezen. 
Zijn eigen ik zou helemaal verdampen!!!!! 
Goed beschouwd zou hij dan geen rivier meer zijn.

‘Maar wat wil je dan?’ zei de stem.
‘Als je hier blijft stromen, zul je helemaal verdwijnen in het zand of je zult een stilstaande modderpoel worden! 

"Maar kan ik niet dezelfde rivier blijven die ik nu ben?"
"In geen geval kun je zo blijven", fluisterde de stem. 
"Het wezenlijke deel van je wordt meegedragen en zal weer een rivier worden.

Vaag kwamen er herinneringen boven; 
…dat hij eerder in de armen van de wind werd gedragen…. .
Ook was er een besef dat dit het juiste was…..maar ook die twijfel….die angst???

Er was geen keuze meer; 
De rivier gaf zich over aan de warmte van de zon…. en zijn damp werd opgenomen door de wind,
die hem teder omhoog droeg en vele, vele mijlen verder, zachtjes liet neerkomen..… 

Toen de rivier zich weer voelde meestromen dacht hij: 
"Ja, nu heb ik mijn ware aard leren kennen."